دفترچه شخصی
یه رد پا که میبینی دوستداری چند قدمی باش همراه شی
روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت. فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت : او می آید و با من راز ونیاز خواهد کرد ؛ من تنها گوشی هستم که غصه هایش را میشنود و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارد و سرانجام گنجشگ روی شاخه ای از درخت دنیا، نشست . فرشتگان چشم به لبهایش دوختند ، گنجشگ غمگین و افسرده بود ولی باز هم هیچ گفت ! اما خدا لب به سخن گشود :" با من بگو از آنچه سنگینی سینه توست "؟ گنجشگ گفت : لانه کوچکی داشتم آرامگاه خسته گیهایم بود و سرناه بی کسی ام . تو همان را هم از من گرفتی . این توفان سهمگین وبی موقع چه بود ؟و سنگینی بغض راه بر کلامش بست. سکوتی در عرش طنین انداز شد. فرشتگان همه سر به زیر افکندند . خدا گفت : ماری در راه لانه ات بود ، خواب بودی، باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند آنگاه تو از کمین مار پر گشودی . گنجشگ،خیره درخدایی خدا ، مانده بود. خدا گفت :و چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم از تو دور کردم وتو ندانسته به دشمنی ام برخاستی .اشک در دیدگان گنجشگ نشسته بود ؛ ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت ، گویی حسی عجیب وجودش را دگرگون می کرد . های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد........ پادشاه دانا روزگاری در شهر دوردستی پادشاهی حکومت می کرد که هم توانا بود و هم دانا. مردمان از توانایی اش می ترسیدند و به سبب دانایی اش دوستش داشتند. در میان این شهر چاهی بود که آب سرد و زلالی داشت و همه مردم شهر از آن می نوشیدند، حتی پادشاه و درباریانش؛ زیرا که چاه دیگری نبود. یک شب هنگامی که همه در خواب بودند، جادوگری وارد شهرشد و هفت قطره از مایع شگفتی در چاه ریختی و گفت :" از این ساعت به بعد هر که از این آب بنوشد دیوانه می شود." بامداد فردا همه ساکنان شهر، به جز پادشاه و وزیرش، از چاه آب نوشیدند و دیوانه شدند، چنان که جادوگر گفته بود. آن روز مردمان در کوچه های باریک و در بازارها کاری نداشتند جز اینکه با هم نجوا کنند "پادشاه ما دیوانه است. پادشاه ما و وزیرش عقلشان را از دست داده اند. یقین است که ما نمی توانیم به حکومت پادشاه دیوانه تن در دهیم. باید او را سرنگون کینم." آن شب پادشاه فرمود تا یک جام زرین از آب چاه پر کنند. وفتی که جام را آوردند، از آن نوشید و به وزیرش داد تا او هم بنوشد. از آن شهر دور دست غریو شادمانی برخاست، زیرا که پادشاه و وزیرش عقل شان را بازیافته بودند.! دو قفس در باغ پدرم دو قفس هست، در یکی شیری ست که بردگان پدرم از نینوا آورده اند؛در دیگری گنجشکی بی آواز. هر روز سحرگاهان گنجشک به شیر میگوید:"بامدادت خوش، ای برادر زندانی!" جبران خلیل جبران خداوند به هر پرندهای دانهای میدهد، ولی آن را داخل لانهاش نمیاندازد... وقتی این جمله زیبا رو خوندم عمیق به فکر فرو رفتم که خیلی از چیزایی که میخواستم رو خدا بهم داده اما من دنبالش نرفتم ..همسری که میتونستم داشته باشم..بچه هایی که الان از سر و کولم بالا برن... خیلی ها ... میدونن اگه دنبال هر چی که دوست داشتن مثه عشقشون زندگیشون ...میرفتن الان هر مطلبی رو که مینوشتن دم از لذت دما دم از زندگی میزدن،من خودم خیلی چیزا میخواستم که دنبالشون نرفتم همش منتظر بودم منتظر اینکه یه جوری بشه که خودش درست بشه ..اما نشد و من افسوس روزای از دس رفته رو میخورم... ماکنار همدیگریم و دلتنگ یکدیگر،غرور نابجایی میان ماست ،صداقت کم رنگ شده نمیدانم. میخواهم دستانت را بگیرم در حالیکه به تو نیاز دارم، اما قادر به بیان نیازم نیستم، چیزی درونم را تسخیر کرده ،در خود مانده ام صدایم محبوس است ، میخواهم تو را فریاد کنم اما در جایی که کسی مرا نبیند، صدایم را نشنود نمیخواهم به خاطر شرم کوتاه بیایم ،باید فریاد کنم گریه کنم میخواهم بگویم شایدآرام شوم، شاید آنچه مرا عذاب میدهد را برای آبادانی دیگری ویران کنم ، باید درونم را شخم زنم.. دل بوجود خدا گواه میده وایمان از این طریق بدست میاد...خیلی وقتا دلم میخواد چیزی رو بگم،اما نمیشه،نمیتونم و...و همین اونقدر منو پشیمون میکنه که احساس عجیبی بهم دست میده و به خودم میگم خاک بر اون سرت...،از فشار پشیمونی نمیدونم دارم از درون آتیش میگیرم یا احساس شدید ندامته...؟ اما یه چیز رو خوب احساس میکنم که ، اونچه از طرف خدا در اختیار ماست برای ماست و باید از اون به خوبی استفاده کنیم،جایگاه حرفمون اونجاست که به خودمون میلرزیم ،اونجا که تمنایی داریم ،اونجا که خدا با ما قرار داره،این سرا دل ماست حرف دل همون آهنگ واقعیه زندگیه ما باید زندگی کنیم.، ما زنده ایم . ..........
وقتی به زندگی وتکرار روزا و هفته و ماها و سالا فکر میکنم یاد قرقره میفتم ...هه.. سالهایی که میگذرند مثه یه بازی دومینو هستند...یکی از هر سالا رو سال بعدی تاثیر میذارن.. و خوشبخت کسیه که جفت شیش تو زندگی بیاره ............ اما....................................................اما.......................................................اما خودمونو میکشیم تا به هر وسیله ای بگیم عاشقی به به وچهچه..میگیم من عاشقم.. اما همین که درخونه رومیزنه.. یاکلاس میزاریم و میگیم بی کلاسیه اگه این باشه یا اون نباشه اگه بگیم یا نگیم اگه و ... بهترین چیز ابراز احساس صادقانه است و بدترین چیز سوء استفاده از این ابراز احساسه... البته اعتقاد دارم ابراز احساس لطفش به این نیس که مثه مگس در گوش کسی ویزویز کرد خیلی سنگین و رنگین تا احترام آدم از دست نره... ........ رها .......... دوست دارم تو را نظاره کنم زیر پایت پر از ستاره کنم. گر بگویند نازنینت کیست دوست دارم به تو اشاره کنم.. با تو الفبای عشق را آمو ختم. ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم. به تو و کلبه عشقمان بالیدم. تو همه گمشده ام شدی. حال که این چنین شیفته تو هستم باش تا در کنارت آرامش یابم. شانه هایت را برای با تو بودن. دوست دارم ... مدتی است خو گرفته ام با نوشته هایت با عکسهایت روی صفحه ی سیاه با شروع تو با نوشته هایی اگرچه اندک اما پر از احساس که فقط من و خودت درک کردیم حرفهایم را درون سینه ات نوشتم تو تنها رازدار نوشته هایم بودی رهگذران چه آنانی که ماندند کاش نگاه شرم آلود مشکت را جرعه ای آب بودم تا دل شکسته سبویت را سیراب می کردم شاید بتوانم کویر خشکیده لبانت را بوسه باران کنم کاش میان صورت غبار آلود آسمان ظهر آن روز مرغکی بودم تا با منقار کوچکم سنگ های نفرت را به صورتهای سیاهشان ... روی طاقچه چسبیده به دیوار چهره ی آینه را سالهاست مه خاکی گرفته سالهاست دستی به ملاقاتش نیامده عهدی میان آینه و دیوار بسته شده عنکبوت کوچک خانه ساخته دستان پیر دیوار پینه بسته انگشتانش ترک خورده شال نیمه بافته را ... فکر می کنی فراموش کرده ام اما چه می دانی که من سراغ چشمانت را هر شب از سیاهی شب می گیرم روی پر ابر با ماه و ستاره به نیایش می نشینم گاه و بی گاه میان تیله ی اشکانم خاطراتم را ورق می زنم هر شب یک نقاشی جدید از تو به روی کاه گلهای ذهنم ... شاگردی از استادش پرسيد: " عشق چست"؟ استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچينی...شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسيد: " چه آوردی؟ " و شاگرد با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه های پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا کردن پرپشت ترين، تا انتهای گندم زار رفتم. استاد گفت: " عشق يعنی همين". خیلی وقت بود که بهت فکر نکرده بودم از وقتی رفتی ذهنمو از خاطراتت پاک کردم هیچوقت نتونستم رو در روت احساسمو بهت بگم همیشه دلم می خواست از طریق وبم حرفامو احساساتمو بهت بگم اما چه حیف که نمی فهمیدی شاید من بلد نبودم خوب بیانشون کنم من ... ........ رها ......... در گذشته سنگ شکن فقیری بود که زیرآفتاب و باران، روزگار را به خرد کردن سنگ های کنار جاده می گذرانید.روزی با خود گفت:"آه!اگر می توانستم ثروتمند شوم،آن وقت می توانستم استراحت کنم." فرشته ای در آسمان پرسه می زد. صدایش را شنید و به او گفت:" آرزویت اجابت باد"همین طور هم شد. سنگ شکن فقیر ناگهان خود را در قصری زیبا یافت که تعداد زیادی خدمتکار به اوخدمت می کردند. حالا می توانست هزچقدر که می خواست استراحت کند. اما روزی آمد که سنگ شکن به این فکر افتاد که تا نگاهی به آسمان بیندازد. آن وقت چیزی را دید که هرگزبه عمرش ندیده بود:خورشید را! آهی کشید و گفت:"آه!اگر می توانستم خورشید شوم، دیگر این همه خدمتکار موی دماغم نبودند!" این بار هم فرشته ی مهربان خواست او را خوشحال کند. به او گفت:"خواسته ات اجابت باد!"اما وقتی آن مرد خورشید شد، ابری از برابر او گذشت و درخشش او را تیره و تار کرد. با خود فکر کرد:" ای کاش ابر بودم! ابر از خورشید هم نیرومندتر است!"اما این خواسته اش هم که اجابت شد، باد وزید و ابر را در آسمان پراکند."دلم می خواهد باد باشم که هر چیزی را با خود می برد." فرشته با کمال میل خواسته اش را اجابت کرد. اما به باد بی پروا و خشمگین که تبدیل شد، به کوه برخورد که در مقابل باد هم تکان نخورد. کوه که شد، متوجه شد که کسی با کلنگ پایه اش را خرد می کند. گفت:" کاش می توانستم آن کسی باشم که کوه ها را خرد می کند." /زیبا تر از زشتی/ «ستاره ای در شب»
پسربچه ای وارد یک بستنی فروشی شد و پشت میزی نشست. پیشخدمت یک لیوان آب برایش آورد. پسر بچه پرسید:«یک بستنی میوه ای چند است؟» پیشخدمت پاسخ داد: «50سنت». پسربچه دستش را در جیبش برد و شروع به شمردن کرد. بعد پرسید: «یک بستنی ساده چند است؟؟» در همین حال، تعدادی از مشتریان در انتظار میز خالی بودند. پیشخدمت با عصبانیت پاسخ داد:«35 سنت».پسر دوباره سکه هایش را شمرد و گفت:«لطفاً یک بستنی ساده». پیشخدمت بستنی را آورد و به دنبال کار خود رفت. پسرک نیز پس از خوردن بستنی، پول را به صندوق پرداخت و رفت.. وقتی پیشخدمت بازگشت، از آنچه دید، حیرت کرد. آنجا در کنار ظرف خالی بستنی، 2 سکه ی 5 سنتی و 5 سکه ی 1 سنتی گذاشته شده بود- برای انعام پیشخدمت. /زیبا تر از زشتی/
عیدیه عاشق شدیم .شکست خوردیم.نفله شدیم. حالام نشستیم سرجامون بازم میگیم سلام... نشد.......................................................................................................................... اما به نظر من اگه یه نفر رو انتخاب کنی و به چشم دوست داشتن نیگاش کنی و یاد بگیری که دوسش داشته باشی و فقط واسه اون باشی و ازش بخوای که اونم همیشه واسه تو باشه و یادش بدی دوست داشته باشه و....هر دوتاتون قبول کنید و به تفاهم برسید............... یه پنجره به اندازه خوشبختیتون وا میشه که از دیدن قشنگیاش صد سال هم خسته و زده نمیشین... اونموقه است که نه دیگه آره و اونا ... فقط حس قشنگ خوشبختی و اینکه دنیا چه قذه خوشمله و..میاد سراغتون و ........................................ آره عید آمد و من گالش نو دارم.... به نام ايزديكتا و به نام ايران اين زيباترين سرزمين
کوه بلندي بود که لانه عقابي با چهار تخم، بر بلنداي آن قرار داشت. يک روز زلزله اي کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که يکي از تخم ها از دامنه کوه به پايين بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه اي رسيد که پر از مرغ و خروس بود. درون قلبم چیزی را احساس میکنم که فرا سوی درک من است فقط احساسش میکنم و میدانم که او مرا میداند. ما از بزرگانمون آموختیم که در صورت اشتباه صادقانه بگیم،معذرت میخوام.... یه دایره تو ذهنتون ترسیم کنید ، میتونید چند تا برداشت ازش داشته باشید ؟ توپه؟ بشقابه؟ خورشید و ماهه؟ یه سکه ست؟ دایره قسمته؟ ... دوستان عزیز .. به نظر من، زندگی رو هر رقم ببینیم واقعا همونجوریه و نمیشه شک، یا بهش بی اعتنایی کرد... (تو زنده ای پس وجود داری) یه پنجره رو به افکار دوستانمون باز شده تا ببینیم هر کسی میتونه چه دل گرمی واسه زندگی داشته باشه و مردم با چه تفکری زندگی خودشونو می سازن....نظر شما دوست عزیز چیه؟ من شخصا دايره رو زندگی ميبينم و : زندگی رو توی شاعری توی ازدواج توی موسیقیو عشقو عبادت.... راستی کی تونسته از این دایره تا به حال خارج بشه ؟ آلبرت انيشتين می گه : عشق مثل ساعت شنی می مونه ،همزمان که قلبتو پر می کنه مغزتو خالی می کنه........ یه روز یه دانشمند یه آزمایش جالب انجام داد... اون یه آکواریم شیشه ای ساخت و اونو با یه (دیوار شیشه ای ) دو قسمت کرد . نتیجه:تنهایی فقط زیبنده خداست و اونه که ما رو جفت آفریده ... بیاین این بعضی دیوارارو بر داریم و صمیمانه به اونی که خیلی دوسش داریم و تا حالا نشده که بهش ابراز علاقه کنیم ،بگیم ...سلام ........
هشت موضوع شگفت انگيز از زندگي آلبرت انيشتن، كه شما هيچ گاه آنان را نمي دانستيد. بله،همگي ما مي دانيم كه انيشتن اين فرمول[e=mc2] را كشف كرد. اما واقعيت آن است كه چيز هاي كمي در مورد زندگي خصوصي اش مي دانيم... 1-او با سر بزرگ متولد شد وقتي انيشتن به دنيا آمد او خيلي چاق بود و سرش خيلي بزرگ تا آنجايي كه مادر وي تصور مي كرد، فرزندش ناقص است،اما او بعد از چند ماه سر و بدن او به اندازه هاي طبيعي بازگشت. 2-حافظه اش به خوبي آنچه تصور مي شود، نبود مطمئنا انيشتن مي توانسته كتابهاي مملو از فرمول و قوانين را حفظ كند،اما براي به ياد آوري چيز هاي معمولي واقعا حافظه ضعيفي داشته است. او يكي از بدترين اشخاص در به ياد آوردن سالروز تولد عزيزان بود و عذر و بهانه اش براي اين فراموشكاري، مختص دانستن آن [تولد ]براي بچه هاي كوچك بود. 3-او ازداستانهاي علمي-تخيلي متنفر بود انيشتن از داستانهاي تخيلي بيزار بود. زيرا كه احساس مي كرد ،آنها باعث تغيير درك عامه مردم ازعلم مي شوند و در عوض به آنها توهم باطلي از چيز هايي كه حقيقتا نمي توانند اتفاق بيفتند ميدهد. 4-او در آزمون ورودي دانشگاه اش رد شد درسال 1895 در سن 17 سالگي،انيشتن كه قطعا يكي از بزرگترين نوابغي است،كه تا كنون متولد شده،در آزمون ورودي دانشگاه فدرال پلي تكنيك سوييس رد شد. 5 علاقه اي به پوشيدن جوراب نداشت-انيشتن انيشتن در سنين جواني يافته بود كه شصت پا باعث ايجاد سوراخ در جوراب مي شود.سپس تصميم گرفت كه ديگر جوراب به پا نكند و اين عادت تا زمان مرگش ادامه داشت. 6-او فقط يكبار رانندگي كرد انيشتن براي رفتن به سخنراني ها و تدريس در دانشگاه، از راننده مورد اطمينان اش كمك مي گرفت. راننده وي نه تنها ماشين اورا هدايت مي كرد، بلكه هميشه در طول سخنراني ها در ميان،شنوندگان حضور داشت. 7-الهام گر او يك قطب نما بود انيشتن در سنين نوجواني يك قطب نمابه عنوان هديه تولد از پدرش دريافت كرده بود. 8-راز نهفته در نبوغ او بعد از مرگ انيشتن در 1955 مغز او توسط توماس تولتز هاروي براي تحقيقات برداشته شد. " امید بستن، خطر ناامید شدن را در بر دارد و تلاش کردن، خطر شکست خوردن را ! ". ولی باید خطر کرد، زیرا بزرگترین خطر در زندگی، خطر نکردن است! آدمی که خطر نمی کند، یعنی هیچ کاری نمی کند؛ هیچ چیز ندارد؛ هیچ چیز نیست و هیچ چیز هم نمی شود. شاید از رنج و اندوه اجتناب کند، ولی نه یاد می گیرد، نه احساس می کند، نه عوض می شود، نه رشد می کند، نه عاشق می شود و نه زندگی می کند. او با یقین های بی اساس به زنجیر کشیده شده است و با یک برده فرقی ندارد، او آزادیش را به باد داده است. آن یقینی که انسان را از خطر کردن می ترساند، حقه است. انسان فقط هنگامی واقعاً آزاد است که بتواند خطر کند و به تمام اشتباهاتی که همه گفته اند بله، بگوید نه. امتحان کنید و ببینید چه می شود. " دکتر لئوبوسکالیکا " وقتی از بیرون به خودم يه نیگا میندازم، اصـــــــــــلا جایی واسه امید واری پیدا نمیکنم، اما وقتی به درونم نیگا میکنم... اینگار کسی یه چک امضا کرده به مبلغ کل آرزوهام ....و... همش میگه حوصله کن داره یواش، یواش،يواش مــوعد وصولش از راه میرسه ... اینجاست که آدم بچه میشه و از روی اطمینانی که به دلش کرده ورجه وورجه میکنه و لغاض پراکنی میکنه ، چرا که میدونه بیمس.همه میگن خوش به حالش دنیا رو غمش نیست .نمیدونن یه فرشتــــس... یه فرشته که واسه منه زمینیه عبوس فرستاده شده که بهم بگه، بابا خدا شاهده همینه، باید بتونی مثه آدم زندگی کنی، زندگی کن، دوست داشته باش، خوب فکر کن ،عاشق شو ،حرف درست بزن، آواز بخون، برقص، دیونه شو ،گریه کن، بخند و.... اما درستو به جای خودش، بسنج ، بشناس ، بخواه ...نمیدونم میشه يه فرشته شد؟ یه آدم فرشته ...اینجاس که امیدواریم بشه دلمونم گرمه... خدا جونم ؛ اگه اين آدمه شيم ،نکنه یه همچین آدمی رو تنهاش بذاریها ....میدونی که این جور آدما تو چشن و همه زیر نظر دارنشون اگه اجازه شکسته شدن دلشونو بدی ، نمی گن که خدا نخواست ، میگن دیگه تحملش واسمون سخته نمیتونم اجازه میخایم دلمون بشکنه و فقط واسه این گریه کنیم که فهمیدیم ، اگه با ما نباشی ما واقعا تنهائیم............ جمشید همیشه فکر کن درون یه دنیای شیشه ای زندگی میکنی, پس سعی کن به طرف کسی سنگ پرتاب نکنی چون اولین چیزی که میشکنه دنیای خودته!.. گفتگو با خدا خدا از من پرسید؟دوست داری با من صحبت کنی؟
گفتم اگه شما وقت دارید. خدا لبخندی زد و پاسخ داد ؛
زمان من ابدیت است...چه سوالاتی در ذهن داری که دوست داری از من بپرسی ؟ من سوال کردم چه چیزی در ادمها شما را بیشتر متعجب می کند جواب داد این که از دوران کودکی خود خسته می شوند و عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و دوباره ارزوی این را دارند که روزی بچه شوند این که سلامتی خود را به خاطر بدست اوردن پول از دست می دهند و سپس پول خود را خرج می کنند تا سلامتی از دست رفته را دوباره بازیابند اینکه به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند مرد و به گونه ای می میرند که گویی هرگز نزیسته اند ، خدا دست مرا در بر گرفت و مدتی به سکوت گذشت پس من گفتم یه نصیحت کن گفت؛ اینکه رنجش خاطر عزیزانشان تنها چند لحظه زمان میبرد ولی ممکن است سالیان سال زمان لازم باشد تا این زخمها التیام یابند و افزودم چیز دیگری هم هست که دوست داشته باشید آنها بدانند خدا لبخندی زد و گفت فقط این که بدانند من اینجا هستم همیشه دریاچه پریشان پرچم زمان کوروش کبير 559 سال پيش از ميلاد حرفهایی هست برای نگفتن خوشا به حال نهنگ ها که تو اقیانوسند ، خودشان بزرگند و عشقشان بزرگتر، چرا که دروغ نمی دانندو صداقت بیانشان کلامشان را سنگین نکرده ،صدای دلشان تا فرسنگها به آسانی شنیده میشود، خوشا به حال نهنگ ها که میدانند چرا خانواده باید در ساحل کوچ ابدیت را شروع کند... خودکشی نهنگ ها گناه نیست؛ معنای دوست داشتن حقیقی است ، خود را فدا کردن،... عاشق بودن،... احساس یکی شدن،... در عشقت خودت رو گم کردن،... خوشا به حال نهنگ ها که میدانند حقیقت چیست و دروغ در زندگی شان معنا ندارد، خوشا به حال نهنگ ها که آزادانه در زندگی شنا میکنند و عاشقانه در آتش عشق هم می پیچند،چنان صادقانه در عشق بیتابند که خدا را از این آفرینششان به وجد می آورند... خوشا به حال نهنگ ها ی همیشه عاشق... جمشید چی شده واسه داشتنه یه دوگوله گلی آه نمی کشیم؟ دخترک کوری نامزدی داشت ، آنها همدیگر را خیلی دوست داشتند.روزی دخترک آرزو کرد که ایکاش چشم داشتم و می توانستم او را ببینم .یکروز کسی به دخترک چشم هدیه کرد ، او دیگر میتوانست ببیند .رفت پیش نامزدش و دید که اوکور است ،دل سرد شد و خواست که اورا ترک کند ، پسرک قبول کرد به او گفت :فقط ازتو خواهشی دارم .دخترک گفت :بگو پسرک گفت : گلم مواظب چشمهای من باش...................................... چه صداقت زیباست... وقتی در کنار دریا ایستاده و محو زیبایی او می شوی و اهنگ برخورد امواج سیمگون اب دریا به اسانی به گوش تو می رسد یا وقتی پنجه ای استادانه بر سیمهای ویلون می لغزد و نغمه ای جانسوز سامعه تو را نوازش می دهد.هیچ می دانی چه می گوید؟او سرود عشق و رمز زندگی را می خواند... رسول مي دونم برات عجيبه اين همه اصرار و خواهش کلبه ای دارم من که به اندازه تنهایی من جا دارد و بر آن نور خدا می تابد باغ ابری دارم پره از شبنم عشق پره از رازو نیاز دل رویایی من به کجا مینگرد؟ جمشید زنی زیبا می رفت .مردی او را دید و دنبال او روان شد زن پرسید ؛که چرا دنبال من می آیی؟ مرد گفت: عاشقت شده ام. زن گفت: بر من عاشق شدی ،خواهر من از من خوبتر است واز پشت سر من می آید برو و بر او عاشق شو. مرد از آنجا برگشت و زنی بد صورت دید. بسیار نا خوش گردید و باز نزد زن رفت وگفت : چرا دروغ گفتی ؟ زن گفت تو راست نگفتی . اگر عاشق من بودی پیش دیگری چرا می رفتی ... من عشق را در تو تو را در دل
دل را در موقع تپیدن
وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم
من غم را در سکوت
سکوت را در شب
شب را در بستر
وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم
من بهار را به خاطر شکوفه هایش
زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم
امسال كه دوباره تدى در كلاس پنجم حضور مي يافت، خانم تامپسون تصميم گرفت به پرونده تحصيلى سال هاى قبل او نگاهى بياندازد تا شايد به علّت درس نخواندن او پي ببرد و بتواند كمكش كند.
معلّم كلاس اول تدى در پرونده اش نوشته بود: تدى دانش آموز باهوش، شاد و با استعدادى است. تكاليفش را خيلى خوب انجام مي دهد و رفتار خوبى دارد. "رضايت كامل".
معلّم كلاس دوم او در پرونده اش نوشته بود: تدى دانش آموز فوق العاده اى است. همكلاسيهايش دوستش دارند ولى او به خاطر بيمارى درمان ناپذير مادرش كه در خانه بسترى است دچار مشكل روحى است.
معلّم كلاس سوم او در پرونده اش نوشته بود: مرگ مادر براى تدى بسيار گران تمام شده است. او تمام تلاشش را براى درس خواندن مي كند ولى پدرش به درس و مشق او علاقه اى ندارد. اگر شرايط محيطى او در خانه تغيير نكند او به زودى با مشكل روبرو خواهد شد.
معلّم كلاس چهارم تدى در پرونده اش نوشته بود: تدى درس خواندن را رها كرده و علاقه اى به مدرسه نشان نمي دهد. دوستان زيادى ندارد و گاهى در كلاس خوابش مي برد.
خانم تامپسون با مطالعه پرونده هاى تدى به مشكل او پى برد و از اين كه دير به فكر افتاده بود خود را نكوهش كرد. تصادفاً فرداى آن روز، روز معلّم بود و همه دانش آموزان هدايايى براى او آوردند. هداياى بچه ها همه در كاغذ كادوهاى زيبا و نوارهاى رنگارنگ پيچيده شده بود، بجز هديه تدى كه داخل يك كاغذ معمولى و به شكل نامناسبى بسته بندى شده بود. خانم تامپسون هديه ها را سركلاس باز كرد. وقتى بسته تدى را باز كرد يك دستبند كهنه كه چند نگينش افتاده بود و يك شيشه عطر كه سه چهارمش مصرف شده بود در داخل آن بود. اين امر باعث خنده بچه هاى كلاس شد، امّا خانم تامپسون فوراً خنده بچه ها را قطع كرد و شروع به تعريف از زيبايى دستبند كرد. سپس آن را همانجا به دست كرد و مقدارى از آن عطر را نيز به خود زد. تدى آن روز بعد از تمام شدن ساعت مدرسه مدتى بيرون مدرسه صبر كرد تا خانم تامپسون از مدرسه خارج شد. سپس نزد او رفت و به او گفت: خانم تامپسون، شما امروز بوى مادرم را مي داديد.
خانم تامپسون، بعد از خداحافظى از تدى، داخل ماشينش رفت و براى دقايقى طولانى گريه كرد. از آن روز به بعد، او آدم ديگرى شد و در كنار تدريس خواندن، نوشتن، رياضيات و علوم، به آموزش "زندگي" و "عشق به همنوع" به بچه ها پرداخت و البته توجه ويژه اى نيز به تدى مي كرد.
پس از مدتى، ذهن تدى دوباره زنده شد. هر چه خانم تامپسون او را بيشتر تشويق مي كرد او هم سريعتر پاسخ مي داد. به سرعت او يكى از با هوش ترين بچه هاى كلاس شد و خانم تامپسون با وجودى كه به دروغ گفته بود كه همه را به يك اندازه دوست دارد، امّا حالا تدى محبوبترين دانش آموزش شده بود.
يكسال بعد، خانم تامپسون يادداشتى از تدى دريافت كرد كه در آن نوشته بود شما بهترين معلّمى هستيد كه من در عمرم داشته ام.
شش سال بعد، يادداشت ديگرى از تدى به خانم تامپسون رسيد. او نوشته بود كه دبيرستان را تمام كرده و شاگرد سوم شده است. و باز هم افزوده بود كه شما همچنان بهترين معلمى هستيد كه در تمام عمرم داشته ام.
چهار سال بعد از آن، خانم تامپسون نامه ديگرى دريافت كرد كه در آن تدى نوشته بود با وجودى كه روزگار سختى داشته است امّا دانشكده را رها نكرده و به زودى از دانشگاه با رتبه عالى فارغ التحصيل مي شود. باز هم تأكيد كرده بود كه خانم تامپسون بهترين معلم دوران زندگيش بوده است.
چهار سال ديگر هم گذشت و باز نامه اى ديگر رسيد. اين بار تدى توضيح داده بود كه پس از دريافت ليسانس تصميم گرفته به تحصيل ادامه دهد و اين كار را كرده است. باز هم خانم تامپسون را محبوبترين و بهترين معلم دوران عمرش خطاب كرده بود. امّا اين بار، نام تدى در پايان نامه كمى طولاني تر شده بود: دكتر تئودور استودارد.
ماجرا هنوز تمام نشده است. بهار آن سال نامه ديگرى رسيد. تدى در اين نامه گفته بود كه با دخترى آشنا شده و
مي خواهند با هم ازدواج كنند. او توضيح داده بود كه پدرش چند سال پيش فوت شده و از خانم تامپسون خواهش كرده بود اگر موافقت كند در مراسم عروسى در كليسا، در محلى كه معمولاً براى نشستن مادر داماد در نظر گرفته مي شود بنشيند. خانم تامپسون بدون معطلى پذيرفت و حدس بزنيد چكار كرد؟ او دستبند مادر تدى را با همان جاهاى خالى نگين ها به دست كرد و علاوه بر آن، يك شيشه از همان عطرى كه تدى برايش آورده بود خريد و روز عروسى به خودش زد.
تدى وقتى در كليسا خانم تامپسون را ديد او را به گرمى هر چه تمامتر در آغوش فشرد و در گوشش گفت: خانم تامپسون از اين كه به من اعتماد كرديد از شما متشكرم. به خاطر اين كه باعث شديد من احساس كنم كه آدم مهمى هستم از شما متشكرم. و از همه بالاتر به خاطر اين كه به من نشان داديد كه مي توانم تغيير كنم از شما متشكرم.
خانم تامپسون كه اشك در چشم داشت در گوش او پاسخ داد: تدى، تو اشتباه مي كنى. اين تو بودى كه به من آموختى كه مي توانم تغيير كنم. من قبل از آن روزى كه تو بيرون مدرسه با من صحبت كردى، بلد نبودم چگونه تدريس كنم...
بد نيست بدانيد كه تدى استودارد هم اكنون در دانشگاه آيوا يك استاد برجسته پزشكى است و بخش سرطان دانشكده پزشكى اين دانشگاه نيز به نام او نامگذارى شده است !
همين امروز گرمابخش قلب يك نفر شويد... وجود فرشته ها را باور داشته باشيد
و مطمئن باشيد كه محبت شما به خودتان باز خواهد گشت...
وقتي كه بچه بودم هر شب دعا ميكردم كه خدا يك دوچرخه به من بدهد. بعد فهميدم كه اينطوري فايده ندارد. پس يك دوچرخه دزديدم و دعا كردم كه خدا مرا ببخش.
هی با خود فکر می کنم ، چگونه است که ما ، در این سر دنیا ، عرق می ریزیم و وضع مان این است و آنها ، در آن سر دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن است!
... نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن
دکتر شريعتي
...................
داشتن خیلی چیزا که میشه تجسمشون کرد.. 
دوست. هرشب به کنار من تو می مانی و غم. هر روز فقط مرا تو می خوانی و غم. من قصه ی نا تمام دردم ای دوست. پایان مرا فقط تو می دانی و بس. مطمئن باش وبرو. ضربه ات کاری بود. دل من سخت شکست. و چه زشت به من و سادگیم خندیدی. به من وعشقی پاک ...
ادامه مطلب
فرشته برای آخرین بار خواسته اش را اجابت کرد. چنین شد که سنگ شکن دوباره خود را کنار جاده و در همان قالب پیشین کارگر ساده ای که بود ، یافت و دیگر پس از آن زبان به شکوه نگشود. پس نتیجه میگیریم قسمت را باید پذیرفت چون صلاح ما در آن است.
سفره باز است ولی نان مرا دزدیدند
جرمم این بود که هی تکیه به باران دادم
بی سبب نیست که از چشم خودم افتادم
من از اون پنجره دیدم که می بردندم
خوره ها روح مرا چنگ زنان می خوردند
شاخه ای نور بدستم بده تا سیر شوم
پر نمانده ست که من نیز
زمین گیر شوم
ادامه مطلب
سال پرچم ...شير و خورشيد
بر تمام ايرانيان و پارسي گويان جهان خجسته باد .
نوروز 87 رو بهتون تبریک میگیم
امیدوارم که سال پربار و پرامیدی داشته باشین
در پناه آفریدگار عشق باشید....
مرغ و خروس ها مي دانستند که بايد از اين تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پيري داوطلب شد تا روي آن بنشيند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنيا بيايد. يک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بيرون آمد . جوجه عقاب مانند ساير جوجه ها پرورش يافت و طولي نکشيد که جوجه عقاب باور کرد که چيزي جز يک جوجه خروس نيست. او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد که تو بيش از اين هستي. تا اين که يک روز که داشت در مزرعه بازي مي کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز مي کردند. عقاب آهي کشيد و گفت اي کاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز کنم.
مرغ و خروس ها شروع کردند به خنديدن و گفتند تو خروسي و يک خروس هرگز نمي تواند بپرد اما عقاب همچنان به خانواده واقعي اش که در آسمان پرواز مي کردند خيره شده بود و در آرزوي پرواز به سر مي برد. اما هر موقع که عقاب از رويايش سخن مي گفت به او مي گفتند که روياي تو به حقيقت نمي پيوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.
بعد از مدتي او ديگر به پرواز فکر نکرد و مانند يک خروس به زندگي ادامه داد و بعد از سالها زندگي خروسي، از دنيا رفت.
توهماني که مي انديشي، هرگاه به اين انديشيدي که تو يک عقابي به دنبال رويا هايت برو..
آنگاه مرد توانگري گفت: با ما از دهش سخن بگو و او پاسخ داد:
هستند كساني كه از بسياري كه دارند اندكي مي دهند، آن هم براي نام نيك و اين خواهش پنهان بخشش آنها را آلوده مي سازد.
هستند كساني كه اندكي دارند و همه را مي دهند، اين افراد به زندگي باور دارند ودستشان هرگز تهي نمي شود.
هستند كساني كه با شادي مي بخشند و پاداش آنان همانا شادي است،
هستند كساني كه با درد مي بخشند و آن درد تعميد آنهاست.
هستند كساني كه مي بخشند و از آن دردي نمي كشند، حتي شادي هم نمي خواهند و نظري به ثوابت هم ندارند، اينها چنان مي بخشند كه در آن دره دوردست بته گلي عطر خود را در فضا مي پراكند، با دست اين كسان است كه خداوند سخن مي گويد و از پس چشم اين افراد است كه او به زمين لبخند مي زند.
۱- یکی میگه توپ
۲- یکی میگه بشقاب
۳- یکی میگه خورشید
۴- یکی میگه ماه و 25تومنی
۵- یکی هم میگه کره زمین ووو
۶- یکی میگه دایره قسمت.........
۷-.........................................
تنبلی همزمان که جسمت رو پر انرژی میکنه انرژی رو از روحیت میگیره...یه روح بی انرژی انگیزه زندگی نداره و یه آدم بی روح از جریان زندگی حذف میشه ...
تو یه قسمت یه ماهی بزرگتر انداخت و در قسمت دیگه یه ماهی کوچیکتر که غذای مورد علاقه ی ماهی بزرگه بود .
ماهی کوچیکه تنها غذای ماهی بزرگه بود و دانشمند به اون غذای دیگه ای نمی داد... او برای خوردن ماهی کوچیکه بارها و بارها به طرفش حمله می کرد، اما هر بار به یه دیوار نامرئی می خورد. همون دیوار شیشه ای که اونو از غذای مورد علاقش جدا می کرد .
بالا خره بعد از مدتی از حمله به ماهی کوچیک منصرف شد. او باور کرده بود که رفتن به اون طرف آکواریوم و خوردن ماهی کوچیکه کار غیر ممکنیه .
دانشمند شیشه ی وسط رو برداشت و راه ماهی بزرگه رو باز کرد اما ماهی بزرگه هرگز به سمت ماهی کوچیکه حمله نکرد. اون هرگز قدم به سمت دیگر آکواریوم نگذاشت .
میدانید چرا؟
اون دیوار شیشه ای دیگه وجود نداشت، اما ماهی بزرگه تو ذهنش یه دیوار شیشه ای ساخته بود. یه دیوار که شکستنش از شکستن هر دیوار واقعی سخت تر بود اون دیوار (باور خودش) بود. باورش به محدودیت. باورش به وجود دیوار. باورش به ناتوانی .
ما هم اگه خوب خودمون رو جستجو کنیم، کلی دیوار شیشه ای پیدا می کنیم که نتیجه ی مشاهدات و تجربیات بد خودمون یا دیگرانه و خیلی هاشون هم اون بیرون نیستن و فقط تو ذهن خود ما وجود دارند ...jpg)
هشت موضوع شگفت انگيز از زندگي آلبرت انيشتن،
به بيان او "من هرگزدر مورد آينده فكر نمي كنم،زيراكه آن به زودي مي آيد. به اين دليل او احساس مي كرد كساني كه بطور مثال بشقاب پرنده ها را مي بينّند بايد تجربه هايشان را براي خود نگه دارند.
در واقع او بخش علوم ورياضيات را پشت سر گذاشت ولي در بخش هاي باقيمانده، مثل تاريخ و جغرافي رد شد.وقتي كه بعدها از او در اين رابطه سوال شد؛او گفت:آنها بي نهايت كسل كننده بودند، و او تمايلي براي پاسخ دادن به اين سوالات را در خود آحساس نمي كرد.
علاوه بر اين او هرگز براي خوشايند و عدم خوشايند ديگران لباس نمي پوشيد، او عقيده داشت يا مردم اورا مي شناسند و يا نمي شناسند.پس اين مورد قبول واقع شدن[آن هم از روي پوشش] چه اهميتي ميتواند داشته باشد؟
انيشتن، سخنراني مخصوص به خود را انجام مي داد و بيشتر اوقات راننده اش، بطور دقيقي آنها را حفظ مي كرد.
يك روز انيشتن در حالي كه در راه دانشگاه بود، باصداي بلند در ماشين پرسيد:چه كسي احساس خستگي مي كند؟
راننده اش پيشنهاد داد كه آنها جايشان را عوض كنند و او جاي انيشتن سخنراني كند،سپس انيشتن بعنوان راننده او را به خانه بازگرداند.
عدم شباهت آنها مسئله خاصي نبود.انيشتن تنها در يك دانشگاه استاد بود، و در دانشگاهي كه وقتي براي سخنراني داشت، كسي او را نمي شناخت و طبعا نمي توانست او را از راننده اصلي تمييز دهد.
او قبول كرد، اماكمي ترديد در مورد اينكه اگر پس از سخنراني سوالات سختي از راننده اش پرسيده شود، او چه پاسخي خواهد داد، در درونش داشت.
به هر حال سخنراني به نحوي عالي انجام شد، ولي تصور انيشتن درست از آب در آمد.دانشجويان در پايان سخنراني انيتشن جعلي شروع به مطرح كردن سوالات خود كردند.
در اين حين راننده باهوش گفت "سوالات بقدري ساده هستند كه حتي راننده من نيز مي تواند به آنها پاسخ گويد"سپس انيشتن از ميان حضار برخواست وبه راحتي به سوالات پاسخ داد،به حدي كه باعث شگفتي حضار شد.
وقتي كه او طرز كار قطب نما را مشاهده مي نمود، سعي مي كرد طرز كار آن را درك كند. او بعد از انجام اين كار بسيار شگفت زده شد.بنابر اين تصميم گرفت علت نيروهاي مختلف در طبيعت را درك كند.
اما اينكار بصورت غير قانوني انجام شد.بعدها پسر انيشتن به او اجازه تحقيقات در مورد هوش فوق العاده پدرش را داد.
هاروي تكه هايي از مغز انيشتن را براي دانشمندان مختلف در سراسر جهان فرستاد. از اين مطالعات دريافت مي شود كه مغز انيشتن در مقايسه با ميانگين متوسط انسانها،مقدار بسيار زيادي سلولهاي گليال كه مسئول ساخت اطلاعات هستند داشته است.همچنين مغز انيشتن مقدار كمي چين خوردگي حقيقي موسوم به شيار سيلويوس داشته، كه اين مسئله امكان ارتباط آسان تر سلولهاي عصبي را بايكديگر فراهم مي سازد.
علاوه بر اينها مغز او داراي تراكم و چگالي زيادي بوده است و همينطور قطعه آهيانه پاييني داراي توانايي همكاري بيشتر با بخش تجزيه و تحليل رياضيات است
آب تنها در میان کوزه نیست
حرفهایی که هر گز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آویزند
حرفهای خوب و بزرگ وماورایی
همین هایند.....
سرمایه هر کس به اندازه حر فهایی است که برای گفتن دارد......
دکتر شریعتی
چی شده دیگه مامانا واسه نون پختن دور هم جمع نمیشن؟
راستی کرسی چیه که هر شب دورش همه قصه میگفتن؟
قصه های قشنگه مامان و بابا بزرگا مون چی چی شدن؟
چرا آدما دیگه واسه ابراز علا قشون نامه نمی نویسن...
جمشید
اين همه خواستن دستات بدون حتي نوازش
مي دونم که خنده داره واسه تو گريه ي دردم
مي گذري از من و ميري اما باز من برمي گردم
مي دونم برات عجبيه من با اون همه غرورم
پيش همه ي بديهات چه جوري بازم صبورم
مي دونم واسه ات سواله که چرا پيشت حقيرم
دور مي شي منو نبيني باز سراغتو مي گيرم
مي دوني چرا هميشه من بدهکار تو ميشم
وقتي نيستي هم يه جوري با خيالت راضي مي شم
مي دوني واسه چي از تو بد مي بينم و مي خندم
تا نبيني گريه هامو هر دو چشمامو مي بندم
چاره اي جز اين ندارم آخه خون شدي تو رگ هام
مي ميرم اگه نباشي بي تو من بدجوري تنهام
مي دونم يه روز مي فهمي روزي که دنيا رو گشتي
من چه جوري تو رو خواستم تو چه جور ازم گذشتي
نگیم....
کاش چشم انتظارت بودم.
باز کن پنجره را
غنچه ها پژمردند
تو چرا سنگ شدي؟
باز کن پنجره را
با همين دست تهی
روی خاکستر سرد
به سه نیت بنویس
همه ی چلچله ها برگشتند
خاک جان يافته است
گل سرخ میروید
ج
زمانی یه دختری رو دوس داشتم اما پول نداشتم باش ازدواج کنم...
پول رو دارم به دس میارم اما اون رو دیگه نمیتونم و باور کنید این همون قسمت تلخ زندگیه...
اگه کسی رو دوس داشتی و خواستی ازدواج کنی درنگ نکن والا یه عمر پشیمانیش رو مثه یه خال سیاه و زشت رو دماغت باید تحمل کنی .... کسی به جز درون خودت بهت نمیگه چه خال زشت و سیاهی ...و این نکته پنهان و قابل لمس قضیه است...
ضیافت های عاشق را
خوشا بخشش ، خوشا ایثار
خوشا پیدا شدن در عشق
برای گم شدن در یار
چه دریایی میان ماست
خوشا دیدار ما در خواب
چه امیدی به این ساحل
خوشا فریاد زیر آب
خوشا عشق و
خوشا خون جگر خوردن
خوشا مردن
خوشا از عاشقی مردن
اگر خوابم اگر بیدار
اگر مستم اگر هوشیار
مرا یارای بودن نیست
تو یاری کن مرا ای یار
تو ای خاتون خواب من
من تن خسته را دریاب
مرا هم خانه کن ، تا صبح
نوازش کن مرا ، تا خواب
همیشه خوابتو دیدن
دلیل بودن من بود
چراغ راه بیداری اگر بود
از تو روشن بود
نه از دور و نه از نزدیک
تو از خواب آمدی ای عشق
خوشا خودسوزی عاشق
مرا آتش زدی ای عشق
بی تو مهتاب شبی
باز از آن کوچه گذ شتم
همه تن چشم شدم
خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد
از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم
در نهانخانه جانم ،
گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خند ید
عطر صد خاطره پیچید
یادم آمد که شبی با هم
از ان کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن
خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن
جوی نشستیم
تو،همه راز جهان
ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب
شاخه ها دست براورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ،
همه دل بسته به آواز شباهنگ
یادم آید تو به من گفتی
"از این عشق حذر کن
لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب آیینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت
به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت
با دگران است
تا فراموش کنی
چندی از این شهر سفر کن"
با تو گفتم
حذر از عشق!؟ ندانم
سفر از پیش تو هرگز نتوانم
نتوانم
روز اول که دل من
به تمنای تو پر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی،
من نرمیدم، نه گسستم…"
باز گفتم که
"تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم
همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم نتوانم"
اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت
اشک از چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید
یادم آید که
جوابی نشنیدم
پای در دامن اندوه کشیدم
نه گسستم نه رمیدم
رفت در ظلمت شب
آن شب و شبهای دگر هم
نگرفتی دگر از
عاشق آزرده خبر هم
نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم…..
بی تو، اما،
به چه حالی من از آن کوچه گذشتم.
من هنوز چیزی نگفتم
که تو طاقتت تموم شد
باقیشم بگم میبینی
گریه هات کلی حروم شد
من ف آسمون نبودم
اما عشق تو یه ماهه
سرزنش نکن دلم رو
به خدا اون بی گناهه
باز که ابری شد نگاهت
بغضتم واسم عزیزه
امااشکاتو نگه دار
نذار اینجوری بریزه
حال من خیلی عجیبه
دوست دارم پیشم بشینی
من نگاهت بکنم تا
تو چشام عشقو ببینی
بد جوری دیوونتم من
فکر نکن این اعتراضه
همیشه نبودن تو
کرده این دلو کلافه
میدونم فرقی نداره
واست عاشق بودن من
میدونم واست یکی شد
بودن و نبودن من
اولش گفتم یه حسه
یا یه احترام ساده
اما بعد دیدم یه عشقه
حد و اندازش زیاده
بیا و مثه گذشته
جز به من به همه شک کن
من بدون تو میمیرم
بیا و بهم کمک کن
عاشقم من عاشقي بي قرارم
كسي ندارد خبر از دل زارم
آرزويي جز تو در سر ندارم
من به لبخندي از تو خرسندم
مهر تو اي مه آرزومندم
بر تو پابندم
از تو وفا خواهم
من زخدا خواهم
تا به رهت بازم جان
تا به تو پيوستم
از همه بگسستم
بر تو فدا سازم جان
خيز و با من بر افق ها نظر كن
دلنوازي چون نسيم سحر كن
عشق تازه حرف تازه
من و تو و شب که درازه
هیچکی مثل ما نفهمید
تودل این شب یه رازه
من یه نیمه از تو بودم
تو یه نیمه از خود من
بین ما فاصله افتاد
دل من و تو رو شکستن
بغض نکن که بغض چشمات
شعله می اندازه به جونم
با خیالت گر می گیره
بند بند استخوونم
اسم رمز شب ستاره ست
بودنامون تا دوباره ست
شبا که دلتنگ جنونیم
ستاره بازیمون بهانه است
ما برای عاشقیمون
یه زبون تازه داریم
میریم اما تویه ساعت
چشمامونو هم می ذاریم
تو رو دارم و ندارم
بودنی به رنگ یک خواب
دلخوشم حتی به رویا
غنچه نجیب مهتاب
از تو لبریزم و بی تاب
خالی از حتی خود من
هرجا هستی هرجا میری
عاشقانه ها باهاتن
تو زیر سایه ی عشقی
خیره خیره تا خود شوق
بی تفاوت به نگاه
دشمن عاشق بی ذوق
دیدی ای تنها امیدم
آنچه که گفتی شنیدم
با خیال خاطر تو
از همه کس دل بریدم
دیدی ای آرام جانم
تا کنون وصلت ندیدم
گر به من مهری نداری
می دهی از چه نویدم
ای امید زندگانی
تا به کی نامهربانی
گو چه کردم من که دیگر
قدر عشقم را ندانی
یا وفا کن یا جوابم کن
بعد از این کمتر عتابم کن
سرخوش و مست از شرابم کن
همچو دوران گذشته
تا به کی در فکر شور و شر
تا به کی در فکر سیم و زر
لحظه ای در خاطرت آور
عهد و پیمان گذشته
من نباشم كي تو رويا موهاتو ناز مي كنه
كي با بالهاي شكسته با تو پرواز ميكنه
راست بگو من كه نباشم اخماي پيشونيتو
كي مياد دونه دونه با حوصله باز ميكنه
من نباشم كي مياد ناز نگاتو مي خره
كي مياد دنبال تو تو رو تا خورشيد ببره
كي ميگه حق با هميشه با توئه
واسه ي خاطر تو جون میده پشت پنجره
من اگه نباشم كي واسه هميشه تو رو مي پرسته
كي برات ميميره كي نميشه خسته
كي تو رو ميذاره روي دو تا چشماش
كي اگه نباشي ميگيره نفسهاش
من اگه نباشم كي واسه هميشه تو رو مي پرسته
كي برات ميميره كي نميشه خسته
كي تو رو ميذاره روي دو تا چشماش
كي اگه نباشي ميگيره نفسهاش
من اگه نباشم من اگه نباشم
من اگه نباشم من اگه نباشم
من نباشم كي تحمل ميكنه كار تو رو
با رقيب رفتن و اذيتا و آزار تو رو
تو خودت داور ميدون شو بگو
كيه كه جواب نده تلخي رفتار تو رو
من نباشم كي برات قصه ميگه تا بخوابي
كي مياد سراغ رويات تو شباي مهتابي
كي بيداره تا تو خوابت ببره
كي قايم ميشه توي ابرا كه تو راحت بتابي
من اگه نباشم كي واسه هميشه تو رو مي پرسته
كي برات ميميره كي نميشه خسته
كي تو رو ميذاره روي دو تا چشماش
كي اگه نباشي ميگيره نفسهاش
من اگه نباشم كي واسه هميشه تو رو مي پرسته
كي برات ميميره كي نميشه خسته
كي تو رو ميذاره روي دو تا چشماش
كي اگه نباشي ميگيره نفسهاش
من اگه نباشم من اگه نباشم
من اگه نباشم من اگه نباشم
زندگی روز و شباش قشنگه همیشه
زندگی بدون هم چی میشه ؟ نمیشه
آتیش غمهات به مویی بنده نسوزی
خنده کن دنیا به روت بخنده یه روزی
اخماتو وا نکنی بخت تو هم وانمیشه
روشو که کم نکنی زندگی زیبا نمیشه
غصه ی امروز و فردا رو نخور که می گذره
غصه ها رنگ بهارو از دلامون می بره
می دونی که زندگی به خوب و بدهاش می نازه
هرکی باش لج بکنه لحظه هاشو مفت می بازه
زندگی عمر گله نجنبی غیبش می زنه
هرکی به گل دست بزنه شاپره نیشش می زنه
ای مثل من عاشق که با یارت شدی تنها
یادت نره باز اونهمه حرفا و سخنها
با اون دیگه از عشق قشنگت بگو امشب
هر چیزی که می خواد دل تنگت بگو امشب
گفتن حالا وقته شنفتن حالا وقته
در باغ دل یار شکفتن حالا وقته
از این شور و حالت بگو با اون
از خواب و خیالت بگو با اون
دست به دامن حافظی هر شب
از نیت فالت بگو با اون
تو ای بال و پر من رفیق سفر من
می میرم اگه سایه ات نباشه رو سرمن
تویی خود خود عشق که بی تو نفسم نیست
کجا تو خونه داری که هرجا می رسم نیست
اهل کدوم دیاری کجا تو خونه داری
که قبله گاهم اونجاست هرجا که پامی ذاری
اهل کدوم دیاری گل کدوم بهاری
که حتی فصل پاییز باغ ترانه داری
آی دلبرم آی دلبر ای از همه عزیزتر
ای تو مرا همه کس داشتن تو مرا بس
تو دوره شبابم تو اومدی به خوابم
گفتی نیاز من باش ترانه ساز من باش
یه روزی راستی راستی همون شدم که خواستی
شدی تو سرنوشتم برای تو نوشتم
خسته ی دین و دنیا ملحد و کافر هستم
تویی تو مذهب من من تو رو می پرستم
با همه وجودم برای تو سرودم
در طلب تو هستم در طلب تو بودم
صدامو از تو دارم شعرامو از تو دارم
اما تو رو ندارم وای به روزگارم
گل من گوش کن عزیزم گلدونت برات می خونه
تو کدوم باغ قشنگی ریشه هات زده جوونه
می دونم وسعت گلدون واسه تو کوچیک و تنگ بود
با تموم سادگیهاش واسه من اما قشنگ بود
گل من رفتی و گلدون می خونه برات عروسک
تو به آرزوت رسیدی باغ خوشبختی مبارک
اما گاهی من می ترسم که تو اونجا خوش نباشی
نکنه غصه بیاد و گل من پژمرده باشی
گل من خبر نداری دل گلدونت می گیره
اگه تو پژمرده باشی گلدونت برات می میره
گل من نگو که اونجا دل تو برام می گیره
گل من نگو شکستی گلدونت برات بمیره
نکنه لگد شه ساقه ات زیر پای هر غریبه
ساده دل نباش گل من که دنیا پر از فریبه
نکنه یه وقت شکستی آخ داره اشکام می ریزه
نمی دونی خاطر تو واسه من چقدر عزیزه
تو شمعي هستي و عشق شعله هايت
آتشي كه در باد و باران مي سوزد
روشنايي تو در قلبم مي درخشد
تا روز آخر
تو به سوي من آمدي مانند طلوع در ميان شب
مي درخشي درست مثل خورشيد
وراي روياهاي من ، تو ناجي من هستي
گفتم عاشقت هستم اما دروغ گفتم
چراكه آنچه در درون احساس مي كنم بيش از عشق است
گفتم عاشقت هستم اما در اشتباه بودم
چراكه عشق هرگز احساسي اين گونه قوي نبوده است
گفتم عاشقت هستم اما دروغ گفتم
با تمام وجودم سعي مي كردم مغرور باشم
چطور كلمات خالي مي تواند قلبم را بيان كند
اين چشيدن طعم بهشت است همانقدر عميق همانقدر حقيقي
در تو يافته ام
براي هميشه به تو نيازمندم، نياز دارم كه بماني
تو ناجي هستي، تو ناجي هستي
You are the candle, love's the flame
A fire that burns through wind and rain
Shine your light on this heart of mine
Till the end of time
You came to me like the dawn through the night
Just shinin' like the sun
Out of my dreams and into my life
You are the one, you are the one
CHORUS:
Said I loved you but I lied
'Cause this is more than love I feel inside
Said I loved you but I was wrong
'Cause love could never ever feel so strong
Said I loved you but I lied
With all my soul I've tried in vain
How can mere words my heart explain
This taste of heaven so deep so true
I've found in you
So many reasons in so many ways
My life has just begun
Need you forever, I need you to stay
You are the one, you are the one
مهربون من همه جون من فدای احساس قشنگت
وقتی نیگا می کنی و میگی دوستم داری
بگیر دستامو تو دستت
حتی خاطرات تلخ بینمون واسه من خیلی قشنگه
وقتی پیشمی نزدیکمی دلامون با هم یه رنگه
نازنین من می بینی که من دارم واسه تو می خونم
نه شعار می دم نه قصه می خونم بدون قدرتو می دونم
از اولین نگاه درست عین فیلما توی قلبم نشستی
خاطرخوام کردی و دلمو بردی وقتی کرواتمو بستی
نازی نازی نازنینم دل بی تو می میره
تن سردم تازه داره با تو جون می گیره
نازی نازی نازنینم مثل تو کی دیگه
می تونه به من نشون بده زندگی شیرینه
واسه من واژه ی جدایی شده خیلی بی معنی
آخه تو رو دوست دارم و تو نازنین منی
نازی می خونم واسه ات تا وقتی زنده هستم
که همه بدونن که چشم روی غریبه بسته ام
من و تو به هم می رسیم این خیال منه
وقتی تو رو دارم می شم بی خیال همه
بگو با قلب عاشق من سازگاری تو
من تو رو می خوام نه عکس یادگاری تو
بگو از دور و برت پسرا دور شن همه
خاطرخواهات ببینن با منی کور شن همه
بازم می گم معذبم واسه کروات زدن
ولی به عشق تو من دوباره کروات زدم
نازنین عاشقم باش سربه سرم نذار بیا مال من باش
از چشات دارم می خونم می خوای با تو بمونم
مال من باش مال من باش
تا وقتی که دستام دو تا دست تو رو داره
تنهایی و تنها موندنم معنی نداره
صد سال با تو بودن مثل یه عمر دو روزه است
غم تا به ابد توی دلم پا نمیذاره
الهی که خدا این شب و روزا رو نگیره
شادی باشه تو زندگیمون غصه بمیره
اصلا واسه ما دو تا باشه حکم الهی
بی همدیگه بودن یعنی گناه کبیره
انگار وسط فصل بهارم
دارم خواب می بینم یا که بیدارم
چشمات واسه من باغ بهشته
همه رنگای دنیا رو نوشته
پابند دلم باش پروانه ی عاشق
لبهای تو مثل گلبرگ شقایق
با تو قد دریا بی تو مثه مرداب
اگه اینها یه خوابه نذار بپرم از خواب
مي خواهم چهره اي باشم كه هنگامي كه چشمانت را مي بندي مي بيني
مي خواهم نوازشي باشم كه در همه شب هاي تنهايي نياز داري
مي خوام دنياي رويايي تو باشم
و و اقعيت تو باشم
و هرچه كه در اين ميانه است
مي خواهم نياز تو باشم
مانند هوايي كه تنفس مي كني
مي خواهم احساسم كني
در همه چيز
مي خواهم ببيني ام
در هر رويايت
آنگونه كه من تو را مي چشم حس مي كنم نفس مي كشم و نيازمند هستم
مي خواهم نياز تو باشم
همانگونه كه به تو نياز دارم
مي خواهم چشماني باشم كه اعماق روحت را مي بيند
مي خواهم دنيايي باشم كه تو تنها آن را مي خواهي
مي خواهم عميق ترين بوسه ات باشم
جواب هر آرزويت
و هرچه كه هميشه نياز داشتي
مي خواهم نياز تو باشم
مانند هوايي كه تنفس مي كني
مي خواهم احساسم كني
در همه چيز
مي خواهم ببيني ام
در هر رويايت
آنگونه كه من تو را مي چشم حس مي كنم نفس مي كشم و نيازمند هستم
مي خواهم نياز تو باشم
چرا كه نيازمند تو هستم بيش از آنكه تو بتواني بفهمي
و نيازمند تو هستم كه هيچگاه هيچگاه نگذاري بروم
و نيازمند تو هستم تا در اعماق قلبم باشي
من تنها مي خواهم هرجا كه تو هستي باشم
I wanna be the face you see when you close your eyes
I wanna be the touch you need every single night
I wanna be your fantasy
And be your reality
And everything between
I want you to need me
Like the air you breathe
I want you to feel me
In everything
I want you to see me
In your every dream
The way that I taste you,feel you,breathe you,need you
I want you to need me,need me
Like I need you
I wanna be the eyes that look deep into your soul
I wanna be the world to you I just want it all
I wanna be your deepest kiss
The answer to your every wish
And all you ever need
I want you to need me
Like the air you breathe
I want you to feel me
In everything
I want you to see me
In your every dream
The way that I taste you,feel you,breate you,need you
I want you to need me,need me
Cuz I need you more then you could know
And I need you to never never let me go
And I need to be deep inside your heart
I just want to be everywhere you are
I wanna be the face you see when you close your eyes
I wanna be the touch you need every single night
I want to be your fantasy
And be your reality
And everything between.....
I want you to need me
Like the air you breate
I want you to feel me
In everything
I want you to see me
In your every dream
Cuz baby I taste you,feel you,breathe you,need you
دیدی ای تنها امیدم
آنچه که گفتی شنیدم
با خیال خاطر تو
از همه کس دل بریدم
دیدی ای آرام جانم
تا کنون وصلت ندیدم
گر به من مهری نداری
می دهی از چه نویدم
ای امید زندگانی
تا به کی نامهربانی
گو چه کردم من که دیگر
قدر عشقم را ندانی
یا وفا کن یا جوابم کن
بعد از این کمتر عتابم کن
سرخوش و مست از شرابم کن
همچو دوران گذشته
تا به کی در فکر شور و شر
تا به کی در فکر سیم و زر
لحظه ای در خاطرت آور
عهد و پیمان گذشته
بگذر ز من اي آشنا چون از تو من ديگر گذشتم
ديگر تو هم بيگانه شو چون ديگران با سرگذشتم
مي خواهم عشقت در دل بميرد
مي خواهم تا ديگر در سر يادت پايان گيرد
كوته كنم اين قصه ي بيهوده را
كي عشق تو سازد رها جان مرا
هر عشقي مي ميرد خاموشي مي گيرد
عشق تو نمي ميرد
باور كن بعد از تو ديگري در قلبم
جايت را نمي گيرد
بذار خیال کنم هنوز ترانه هامو می شنوی
هنوز هوامو داری و هنوز صدامو می شنوی
بذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم
اگه تموم قصه مون هنوز ترانه سازتم
بذار خیال کنم هنوز پر از تب و تاب منی
روزا به فکر دیدنم شبا پر از خواب منی
بذار خیال کنم تو دلتنگیات
غروب که میشه یاد من میفتی
تویی که قصه طلوع عشقو
گفتی و دوست دارمو نگفتی
بذار خیال کنم منم اونکه دلت تنگه براش
اونی که وقتی تنهایی پر می شی از خاطره هاش
اونکه هنوز دوستش داری اونکه هنوز هم نفسه
بذار خیال کنم منم اونی که بودنش بسه
دوباره فال حافظ و دوباره توی فالمی
بذار خیال کنم بذار اگر چه بی خیالمی
نه این قرارمون نبود توبی خبر بری
من خسته شم که تو بی همسفر بری
نه این قرارمون نبود من رنگ شب بشم
تو سرسپرده شی من جون به لب بشم
باور نمی کنم این تو خود تویی
این تو که از خودش بیخود شده تویی
باور نمی کنم عشق منی هنوز
گاهی به قلب من سر می زنی هنوز
وقتی زندونی تو هوس مثل پروازی تو قفس
این رسم همراهی نشد ای همنفس
وقتی قلبت از من جداست سرگردون بی هم صداست
انگار دستت با دست من نا آشناست
حالا که کار تو شده پر از نیرنگ و ریا
حالا که دل تو شده فرسنگ ها دور از خدا
به من نگو دوست دارم که باورم نمیشه
نگو فقط تو رو دارم که باورم نمیشه
تو با این چرب زبونی هی به من دروغ می گی
می خواهی گولم بزنی هی به من دروغ می گی
تو بادل شکسته ام انقده جفا نکن
تو اگه دوستم نداری اینجوری بد تا نکن
توشدی مهمون من مهمون قلبم
از صدات زمزمه عشقو شناختم
تو به من قشنگ ترین لحظه رو دادی
من واسه ات قشنگ ترین قصه رو گفتم
نازنین از تو چه پنهون آتیش افتاده به جونم
تا می تونی مثه آتیش بسوزونم بسوزونم
عاشقیت همیشه با من عشق من همیشه با تو
گریه هام می گذرم از من زندگیم پر میشه با تو
اومدی تو روزگارم دیگرون رفتن و رفتن
من اگه واسه ات عزیزم اینو پنهون نکن از من
تو طلای آفتاب و نفس سبز زمینی
تو گل زنبق و لاله از یه فصل نازنینی
وقتی که به تو رسیدم لحظه چشماتو دیدن
به من این مژده رو دادی که رسیدم، نرسیدم
بیا بیا که پابندم به عشق تو هنوزم
شبونه از سفر بیا که از تو باشه روزم
بیا که بعد تو رنگ منو آفتاب ندیده
گیسوی انتظار من به زانوهام رسیده
اما از اون روزا دیگه نیومدی به خواب من
فریاد من هرچی که بود کسی نداد جواب من
از اون روزا حتی تو رو تو فال حافظ ندیدم
خط فراموشی دیگه روی اسم تو کشیدم
هرچی که از تو مونده بود برای من خاطره شد
مثل یه باغ پاییزی روبروی پنجره شد
پاهای من منتظر سرود رفتن تو شد
پیرهنی که دوخته بودم اندازه ی تن تو شد
قاصدکا مژده می دن که دیگه از راه می رسی
تا نفسی تازه بدی به لحظه های بی کسی
You're a song
Written by the hands of God
Don't get me wrong
'Cause this might sound
To you a bit odd
But you own the place
Where all my thoughts
Go hiding
And right under your clothes
Is where I find them
Underneath your clothes
There's an endless story
There's the man I chose
There's my territory
And all the things
I deserve
For being such
A good girl honey
'Cause of you
I forgot the
Smart ways to lie
Because of you
I'm running out of
Reasons to cry
When the friends are gone
When the party's over
We will still belong
To each other
I love you more than all
That's on the planet
Movin' talkin' walkin' breathin'
You know it's true
Oh baby it's so funny
You almost don't believe it
As every voice is hanging from the silence
Lamps are hanging from the ceiling
Like a lady tied to her manners
I'm tied up to this feeling
Underneath your clothes
There's an endless story
There's the man I chose
There's my territory
And all the things
I deserve
For being such
A good girl honey
Underneath your clothes
Wah-oh oh oh oh
There's the man I chose
There's my territory
And all the things
I deserve
For being such
A good girl
For being such
A good girl
Ye...h
From the bottom of my broken heart- Britney Spears Lyrics
"Never look back," we said
how was I to know I'd miss you so?
Loneliness up ahead,
emptiness behind
Where do I go?
And you didn't hear
all my joy through my tears
all my hopes through my fears
did you know, still I miss you somehow?
From the bottom of my broken heart
there's just a thing or two I'd like you to know
you were my first love,
you were my true love
from the first kisses to the very last rose
from the bottom of my broken heart
even through time may find me somebody new
you were my real love
I never knew love
'til there was you
from the bottom of my broken heart
"Baby," I said,
"please stay.
Give our love a chance for one more day"
we could have worked things out
taking time is what love's all about
But you put a dart
through my dreams
through my heart
and I'm back where I started again
never thought it would end
You promised yourself
but to somebody else
and you made it so perfectly clear
still I wish you were here
وقتي گمشده در بارانم، در چشم هاي تو مي دانم كه نوري براي روشنايي راهم پيدا خواهم كرد
زماني كه مي ترسم، زمين را گم كرده ام، زماني كه دنيايم ديوانه شده است تو همه اينها را كنار مي نهي بله
و زماني كه سقوط كرده ام تو مرا به سوي قله مي راني
تو همواره آنچه را بدست آورده اي به من مي بخشي
براي سپري در برابر طوفان،
براي يك دوست
براي عشقي كه مرا ايمن و گرم نگاه دارد
من به سوي تو بر مي گردم
براي نيرويي كه محكم باشم
براي آنكه ادامه دهم براي هرچه برايم انجام مي دهي
درست است من به سوي تو بر مي گردم
وقتي كه راه پيروزي را فراموش كرده ام تنها تورا مي طلبم و مي توانم دوباره به آسمانها برسم
من مي توانم هركاري انجام دهم چرا كه عشق تو شگفت انگيز است، چرا كه عشق تو الهام بخش من است
و زماني كه نياز به يك دوست دارم تو هميشه در كنار من هستي به من ايمان انجام آنجه درست است را مي بخشي
....
براي بازواني كه پناه من در باران است.
براي نجات دهنده اي كه به سويش مي دهوم
راي سپري در برابر طوفان،
براي يك دوست
براي عشقي كه مرا ايمن و گرم نگاه دارد
من به سوي تو بر مي گردم
براي نيرويي كه محكم باشم
براي آنكه ادامه دهم براي هرچه برايم انجام مي دهي
درست است من به سوي تو بر مي گردم
